رابطه هوش هیجانی و انطباق پذیری اجتماعی دانش آموزان

این پژوهش توصیفی با هدف بررسی الگوهای رابطه هوش هیجانی و انطباق پذیری اجتماعی دانش آموزان متوسطه انجام شد. جامعه آماری شامل دانش آموزان مدارس منتخب شهرهای بزرگ و نمونه گیری هدفمند صورت گرفت. ابزارها شامل پرسشنامه استاندارد بار-آن و مصاحبه های نیمه ساختاریافته با دانش آموزان، معلمان و والدین بود. تحلیل محتوای کیفی با کدگذاری باز، محوری و انتخابی اجرا گردید. یافته ها الگوهای مثبت را نشان داد؛ خودآگاهی هیجانی پذیرش گروهی را تضمین، خودتنظیمی تعارضات را به همکاری تبدیل و همدلی شبکه های دوستی پایدار ایجاد می کند. مهارت های اجتماعی رهبری طبیعی می آفریند. تفاوت های جنسیتی استراتژیک است؛ دختران همدلی شناختی، پسران قاطعیت عملی برترند. والدین الگوهای هیجانی، کلاس های گروه محور تقویت کننده و فناوری دو رویه است. چرخه طرد (خشم→فریاد→انزوا) قابل پیش بینی و فرهنگ جمع گرا سرکوب آموز است. نتایج سیاست گذاران را به آموزش روزانه خودآگاهی، بازی های VR تعارض، کارگاه های والدین و گروه های ۴ نفره پروژه ای فرا می خواند.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، انطباق پذیری اجتماعی ، خودتنظیمی ، همدلی