ارتباط بین مهارت های حل مسئله و مهارت های اجتماعی عاطفی دانش آموزان

این پژوهش توصیفی-همبستگی به بررسی رابطه میان مهارت های حل مسئله و مهارت های اجتماعی-عاطفی در دانش آموزان دوره ابتدایی پرداخت. جامعه آماری شامل دانش آموزان مدارس دولتی و غیردولتی شهرهای بزرگ ایران بود و نمونه گیری به شیوه خوشه ای چندمرحله ای انجام شد. ابزارهای پژوهش پرسشنامه استاندارد مهارت های حل مسئله اجتماعی و مقیاس مهارت های اجتماعی-عاطفی بر اساس چارچوب جامع پنج گانه بود که روایی و پایایی آن ها تایید شده است. داده ها از طریق پرسشنامه های خودگزارشی، گزارش های معلمان و مشاهده های کلاسی جمع آوری گردید.یافته ها نشان داد سطوح مهارت های حل مسئله متوسط با غلبه سبک های اجتنابی است که تحت تاثیر عوامل فرهنگی قرار دارد. مهارت های اجتماعی-عاطفی نیز ناهمگن توزیع شده و خودمدیریتی ضعیف ترین بعد را تشکیل می دهد. پیوند ساختاری میان جهت گیری مثبت به مسئله و آگاهی اجتماعی مشاهده شد، به طوری که توانایی تولید و ارزیابی راه حل با مهارت های ارتباطی و تصمیم گیری مسئولانه هم خوانی دارد. الگوهای کیفی حاکی از میانجی گری حل مسئله در تقویت تنظیم هیجانی است. وضعیت کلی متوسط رو به پایین، نیاز به مداخلات آموزشی یکپارچه را برجسته می سازد. این نتایج مبنایی برای بازطراحی برنامه درسی ملی و سیاست گذاری های تربیتی فراهم می آورد.

کلیدواژه ها:

مهارت حل مسئله ، مهارت های اجتماعی-عاطفی ، دانش آموزان ابتدایی ، SEL