نقش شبکه های اجتماعی آموزشی (مانند شاد) در یادگیری

با ظهور عصر دیجیتال و ضرورت تداوم فرآیند آموزشی در شرایط مختلف، شبکه های اجتماعی آموزشی به ابزاری حیاتی برای مدیریت یادگیری و تعاملات آموزشی تبدیل شده اند. هدف این پژوهش، بررسی نقش و کارکرد شبکه های اجتماعی آموزشی، با تمرکز بر پلتفرم های ملی مانند شاد، در تسهیل یادگیری، افزایش مشارکت دانش آموزان و تغییر نقش معلمان است. روش تحقیق در این مطالعه توصیفی-تحلیلی و با استفاده از مرور ادبیات موضوع و منابع معتبر انگلیسی در حوزه آموزش الکترونیک و مدیریت یادگیری انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که این پلتفرم ها با فراهم کردن بستری برای دسترسی نامحدود به محتوا، امکان تعامل بی وقفه و شخصی سازی آموزش، پتانسیل بالایی برای ارتقای کیفیت آموزش دارند. با این حال، چالش هایی نظیر نابرابری دیجیتال، کاهش تعاملات چهره به چهره و مسائل مربوط به حریم خصوصی نیز وجود دارد. نتایج حاصله حاکی از آن است که موفقیت این شبکه ها در گرو ادغام هوشمندانه آن ها در برنامه درسی و توانمندسازی معلمان و دانش آموزان در استفاده از فناوری است.

کلیدواژه ها:

شبکه های اجتماعی آموزشی ، یادگیری الکترونیک ، مدیریت کلاس درس ، شاد ، مشارکت دانش آموزان