نقش نظارت مستمر در بهبود کیفیت تدریس

نظارت مستمر به عنوان یکی از ارکان حیاتی مدیریت آموزشی، نقشی تعیین کننده در ارتقای کیفیت تدریس و تضمین دستیابی به اهداف آموزشی ایفا می کند. هدف این پژوهش، بررسی و تحلیل نقش نظارت مداوم و فرآیند محور در بهبود عملکرد معلمان و افزایش یادگیری دانش آموزان است. در این مقاله، نشان داده می شود که گذار از مدل های سنتی نظارت که بر ارزیابی بازخورانه و کنترلی تمرکز داشتند، به سمت مدل های نوین مبتنی بر همکاری، توسعه حرفه ای و بازخورد سازنده، می تواند فرهنگ مدرسه را متحول کند. با مرور نظام مند منابع علمی، ابعاد مختلف نظارت موثر از جمله ایجاد رابطه اعتماد، استفاده از ابزارهای مشاهده دقیق و مشارکت معلمان در فرآیند خودارزیابی مورد واکاوی قرار گرفته است. نتایج حاصل از این مطالعه نشان می دهد که نظارت مستمر زمانی که با حمایت و راهنمایی همراه باشد، نه تنها استرس معلمان را کاهش می دهد، بلکه انگیزه آن ها را برای نوآوری و بهبود روش های تدریس افزایش می دهد. همچنین، تاثیر مستقیم این نظارت بر اصلاح نقاط ضعف تدریس و تقویت نقاط قوت، منجر به بهبود شاخص های عملکردی مدرسه می شود. در نهایت، پیشنهاداتی برای مدیران مدارس و سیاست گذاران جهت پیاده سازی سیستم های نظارتی کارآمد ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

نظارت آموزشی ، کیفیت تدریس ، توسعه حرفه ای معلمان ، بازخورد سازنده ، مدیریت مدرسه ، ارزیابی معلم.