نقش معلم در پر کردن شکاف میان ابزارهای دیجیتال و تعامل انسانی

با گسترش روزافزون فناوری های دیجیتال در آموزش، نگرانی هایی در مورد کاهش تعاملات انسانی و سرد شدن روابط در محیط های یادگیری مطرح شده است. این پژوهش با هدف بررسی نقش حیاتی معلمان در ایجاد تعادل میان استفاده از ابزارهای دیجیتال و حفظ ارتباطات انسانی گرم و معنادار انجام شده است. با مرور نظام مند منابع، مشخص گردید که ابزارهای دیجیتال اگرچه کارایی آموزشی را افزایش می دهند، اما نمی توانند جایگزین همدلی، توجه فردی و پویایی های ارتباطی معلم و شاگرد شوند. یافته ها نشان می دهند که معلمان با اتخاذ رویکردهای "آموزش ترکیبی" و "تسهیل گری انسانی"، می توانند از فناوری به عنوان پلی برای تقویت تعاملات استفاده کنند. این مقاله به بررسی استراتژی های عملی معلمان برای ادغام فناوری بدون آسیب رساندن به بعد انسانی آموزش، چالش های موجود و راهکارهای تقویت مهارت های اجتماعی-عاطفی در عصر دیجیتال می پردازد.

کلیدواژه ها:

تعامل انسانی ، ابزارهای دیجیتال ، نقش معلم ، آموزش ترکیبی ، همدلی در آموزش ، فناوری آموزشی