نقش داستان خوانی در تقویت مهارت های زبانی دانش آموزان

این پژوهش توصیفی-کیفی نقش داستان خوانی را در تقویت مهارت های زبانی دانش آموزان ابتدایی بررسی کرد. هدف، کاوش تاثیر بر شنیداری، گفتاری، خوانتاری و نوشتاری از تجربیات دانش آموزان، معلمان و والدین بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان مناطق شهری ایران و نمونه گیری هدفمند صورت گرفت. داده ها از مصاحبه های نیمه ساختاریافته و پرسشنامه های بازپاسخ گردآوری شد. تحلیل محتوای کیفی تم های اصلی را استخراج کرد: داستان خوانی واژگان را در زمینه معنادار تثبیت می کند، شنیداری را با استنتاج و پیش بینی تقویت می نماید، بیان شفاهی را جسورانه می سازد، درک مطلب را عمیق تر می کند و نوشتاری خلاق را پرورش می دهد. تعامل مشارکتی معلم و والدین کلید موفقیت بود، با تفاوت های سنی (ابتدایی پایین: شنیداری، بالا: خواندن) و جنسیتی جزئی (دختران بازگویی، پسران تخیل). مزایای عاطفی شامل کاهش استرس و افزایش انگیزه درونی مشاهده شد. چالش ها کمبود داستان مناسب و زمان کلاسی بود. یافته ها بر گنجاندن每周 ۳ جلسه داستان خوانی در برنامه درسی، آموزش تکنیک های دیالوگی به معلمان و داستان خوانی خانگی توسط والدین تاکید دارند. (۱۷۰ کلمه)

کلیدواژه ها:

داستان خوانی ، مهارت های زبانی ، تعامل مشارکتی ، واژگان زمینه مند