اثر آموزش مهارت های گفت وگو و ارتباط بین فردی بر کاهش تعارض های دانش آموزی

تعارض های دانش آموزی یکی از چالش های مهم محیط های آموزشی است که می تواند بر عملکرد تحصیلی، روابط اجتماعی و سلامت روانی دانش آموزان تاثیر منفی داشته باشد. مهارت های گفت وگو و ارتباط بین فردی به عنوان ابزارهای موثر در مدیریت تعارض شناخته شده اند و آموزش این مهارت ها می تواند موجب بهبود تعاملات دانش آموزان و کاهش بروز تعارض شود. هدف این مطالعه بررسی اثر آموزش مهارت های گفت وگو و ارتباط بین فردی بر کاهش تعارض های دانش آموزی در مدارس متوسطه بود. روش تحقیق از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان متوسطه یک شهرستان بود که به صورت تصادفی نمونه گیری شدند. ابزار جمع آوری داده ها شامل پرسشنامه استاندارد تعارض دانش آموزی و مهارت های ارتباط بین فردی بود. نتایج نشان داد که آموزش مهارت های گفت وگو و ارتباط بین فردی به طور معناداری تعارض های دانش آموزی را کاهش می دهد و مهارت های ارتباطی دانش آموزان افزایش می یابد. یافته ها حاکی از این است که آموزش مهارت های ارتباطی می تواند به عنوان یک مداخله موثر در پیشگیری و مدیریت تعارض های دانش آموزی مورد استفاده قرار گیرد. این مطالعه پیشنهاد می کند که برنامه های آموزشی مدرسه محور بر تقویت مهارت های ارتباطی و گفت وگو تمرکز داشته باشند تا محیط یادگیری سالم تر و همدلانه تری ایجاد شود.

کلیدواژه ها:

تعارض دانش آموزی ، مهارت گفت وگو ، مهارت های ارتباط بین فردی ، مدیریت تعارض ، محیط آموزشی