تحلیل چگونگی استفاده از هوش مصنوعی در ارزیابی تکوینی و تاثیر آن بر بازخورددهی موثر آموزگاران به دانش آموزان
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 17
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
EPCS04_10578
تاریخ نمایه سازی: 15 بهمن 1404
چکیده مقاله:
ارزیابی تکوینی به عنوان یکی از موثرترین رویکردهای سنجش در فرآیند یاددهی–یادگیری، نقش مهمی در بهبود یادگیری دانش آموزان و هدایت تدریس آموزگاران ایفا می کند. در سال های اخیر، پیشرفت های سریع در حوزه هوش مصنوعی (AI) فرصت های نوینی را برای ارتقای کیفیت ارزیابی تکوینی و به ویژه بازخورددهی آموزشی فراهم کرده است. هدف این پژوهش، بررسی تاثیر استفاده از هوش مصنوعی در ارزیابی تکوینی بر میزان اثربخشی، دقت و به هنگام بودن بازخورد آموزگاران به دانش آموزان است.در این چارچوب، هوش مصنوعی با بهره گیری از الگوریتم های یادگیری ماشین، تحلیل داده های یادگیری، و پردازش زبان طبیعی، امکان جمع آوری و تحلیل پیوسته عملکرد تحصیلی دانش آموزان را فراهم می سازد. این فناوری می تواند الگوهای خطا، سطح پیشرفت، نقاط قوت و ضعف فردی هر دانش آموز را شناسایی کرده و اطلاعات تحلیلی معناداری را در اختیار آموزگار قرار دهد. در نتیجه، بازخورد ارائه شده نه تنها سریع تر، بلکه دقیق تر، شخصی سازی شده تر و متناسب با نیازهای یادگیری هر دانش آموز خواهد بود.یافته های مطالعات پیشین نشان می دهد که استفاده از ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی در ارزیابی تکوینی، موجب کاهش بار شناختی و زمانی آموزگاران، افزایش کیفیت تصمیم گیری آموزشی، و تقویت تعامل سازنده میان آموزگار و دانش آموز می شود. همچنین، بازخوردهای مبتنی بر داده که از طریق سیستم های هوشمند تولید یا پشتیبانی می شوند، می توانند انگیزش یادگیری دانش آموزان را افزایش داده و آن ها را در مسیر خودتنظیمی و یادگیری عمیق تر هدایت کنند. با این حال، اثربخشی این رویکرد به عواملی نظیر سواد دیجیتال آموزگاران، کیفیت طراحی ابزارهای هوش مصنوعی، ملاحظات اخلاقی و حفظ حریم خصوصی داده های آموزشی وابسته است.در مجموع، به کارگیری هوش مصنوعی در ارزیابی تکوینی، ظرفیت بالایی برای ارتقای بازخورددهی موثر آموزگاران دارد و می تواند به عنوان یک راهکار نوآورانه در بهبود کیفیت آموزش مورد توجه سیاست گذاران و برنامه ریزان آموزشی قرار گیرد. با این وجود، لازم است پژوهش های بیشتری به بررسی چالش ها، محدودیت ها و الزامات اجرایی این فناوری در محیط های واقعی آموزشی بپردازند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
زهرا قیاسوند حاجی آبادی
آموزگار
فاطمه کرمی
آموزگار