تلفیق هوش مصنوعی و شیوه های نوین تدریس در بستر آموزش مجازی برای ارتقای تربیت اخلاقی دانش آموزان

پیشرفت های چشمگیر در حوزه فناوری اطلاعات و ظهور هوش مصنوعی، نظام های آموزشی را با فرصت ها و چالش های نوینی مواجه کرده است. هدف اصلی این مقاله، بررسی و تبیین چگونگی تلفیق هوش مصنوعی با شیوه های نوین تدریس در بستر آموزش مجازی جهت ارتقای تربیت اخلاقی دانش آموزان است. این مقاله با رویکردی کیفی و به روش کتابخانه ای و مروری، به تحلیل گسترده منابع علمی، مقالات و اسناد معتبر داخلی و خارجی پرداخته و با استفاده از روش تحلیل محتوا، داده ها را طبقه بندی و بررسی کرده است. یافته های به دست آمده نشان می دهد که هوش مصنوعی از طریق قابلیت شخصی سازی آموزش، ارائه بازخوردهای فوری و بهره گیری از بازی های جدی و تعاملی، می تواند آموزش اخلاق را از حالت شعاری به فرآیندی کاربردی و جذاب تبدیل کند. همچنین، نتایج حاصله موید آن است که حضور هوش مصنوعی نقش معلم را حذف نکرده، بلکه آن را به سمت راهبری و مشاوره اخلاقی ارتقا داده است. با این حال، مقاله بر لزوم بومی سازی این فناوری ها و همسوسازی آن ها با ارزش های اسلامی و ایرانی تاکید دارد و هشدار می دهد که بدون چارچوب های فرهنگی و نظارتی دقیق، استفاده از این ابزارها می تواند چالش هایی به همراه داشته باشد. همچنین، مقاله بیانگر آن است که تلفیق هوش مصنوعی با آموزش اخلاقی در چارچوب دیدگاه های فرهنگی-دینی، می تواند گامی موثر در تربیت دانش آموزان مسئول پذیر و متعهد باشد، مشروط بر اینکه با برنامه ریزی دقیق و توجه به سواد دیجیتال همراه گردد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، آموزش مجازی ، تربیت اخلاقی ، شیوه های نوین تدریس ، شخصی سازی آموزش.