نقش هوش مصنوعی در تحول شیوه های تدریس و آموزش مجازی

هدف اصلی این مقاله، واکاوی و تبیین نقش هوش مصنوعی در تحول شیوه های تدریس و توسعه آموزش مجازی در عصر دیجیتال است. روش تحقیق در این مقاله به شیوه مروری و با رویکرد کتابخانه ای انجام شده است. بدین منظور، داده های مورد نیاز از طریق مطالعه نظام مند منابع معتبر علمی، مقالات پژوهشی نمایه شده در پایگاه های داخلی و خارجی، و کتب تخصصی حوزه آموزش دیجیتال گردآوری، تحلیل و تفسیر شده اند. یافته های به دست آمده نشان می دهد که هوش مصنوعی با امکان سازی شخصی سازی آموزش، بازخورددهی آنی و ایجاد دستیاران مجازی، کیفیت یادگیری و مشارکت دانش آموزان را به طور قابل توجهی ارتقا می دهد. همچنین، این فناوری نقش معلمان را از انتقال دهنده دانش به تسهیل گر و راهبر آموزشی تغییر داده و با تحلیل داده های کلاسی، به تصمیم گیری های داده محور کمک می کند. با این حال، پیاده سازی این فناوری با چالش هایی نظیر نابرابری دسترسی به زیرساخت ها، نگرانی های امنیتی و اخلاقی، و خطر تضعیف مهارت های شناختی انسان مواجه است. البته اگرچه هوش مصنوعی ابزاری قدرتمند برای تحول آموزش است، اما موفقیت در این مسیر نیازمند برنامه ریزی دقیق، توجه به ملاحظات اخلاقی و ایجاد تعادل میان فناوری و ارزش های انسانی جهت دستیابی به اهداف سند تحول بنیادین است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، آموزش مجازی ، شیوه های تدریس ، شخصی سازی یادگیری ، تحول آموزشی.