بررسی تاثیر عوامل محیطی کلاس درس بر یادگیری و کاهش رفتارهای نامناسب دانش آموزان

محیط یادگیری از موثرترین عوامل در پیشرفت تحصیلی و بهبود رفتارهای دانش آموزان محسوب می شود. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش ویژگی های فیزیکی و روانی محیط کلاس در تسهیل یادگیری و کاهش چالش های رفتاری انجام شده است. مطالعات متعدد نشان می دهد عواملی چون نورپردازی مناسب، تهویه مطلوب، چیدمان انعطاف پذیر صندلی ها، و رنگ آمیزی هوشمند فضای آموزشی می توانند تاثیر مستقیمی بر تمرکز، مشارکت و خودتنظیمی فراگیران داشته باشند. از منظر روان شناختی، محیطی که در آن روابط مثبت بین معلم و دانش آموز حاکم باشد و احساس امنیت روانی برقرار شود، به طور چشمگیری از بروز رفتارهای مخرب می کاهد. یافته ها نشان می دهند که محیط فیزیکی کلاس – از نور و صوت گرفته تا چیدمان فضایی – نه تنها بر تمرکز و درگیری شناختی، بلکه بر احساس تعلق و امنیت روانی یادگیرندگان نیز موثر است. از سوی دیگر، عوامل عاطفی-اجتماعی محیط کلاس، مانند فضای احترام آمیز، روابط حمایتی معلم و دانش آموز، و امکان بیان آزاداندیشه، نقش تعیین کننده ای در کاهش رفتارهای چالشی دارد. مشارکت کنندگان در این مطالعه تاکید کردند که کلاس های با فضای بازتر و انعطاف پذیر، امکان حرکت و تعامل سازنده را افزایش داده و از تنش های ناشی از محدودیت های محیطی می کاهد. همچنین، معلمان اشاره کردند که در محیط های یادگیری که به نیازهای فردی توجه می شود، دانش آموزان تمایل بیشتری به خودتنظیمی و همکاری از خود نشان می دهند.چالش اصلی در این زمینه، ضرورت بازاندیشی در طراحی محیط های آموزشی سنتی است که اغلب یک سویه و بدون توجه به نیازهای متنوع یادگیرندگان شکل گرفته اند. این مطالعه بر اساس تحلیل تجربیات آموزشی، پیشنهاد می کند که ایجاد تعادل بین ساختار و انعطاف پذیری در محیط کلاس، کلید توسعه فضایی پویا و کاهش رفتارهای نامناسب است.

کلیدواژه ها:

محیط کلاس درس ، طراحی آموزشی ، رفتارهای دانش آموزان ، عوامل فیزیکی یادگیری ، روان شناسی محیطی