شناخت محدودیت ها و امکانات توانمندسازی دیجیتال معلمان در شرایط تغییر نظام آموزش

توانمندسازی دیجیتال معلمان به عنوان یکی از ارکان اساسی تحول نظام های آموزشی در دوره گذار به سیستم های یادگیری دیجیتال محور مطرح است. این پژوهش به بررسی چالش ها و فرصت های پیش روی توانمندسازی حرفه ای معلمان در محیط های آموزشی در حال تحول می پردازد. با توجه به شتاب روزافزون تحولات فناورانه، نظام های آموزشی ناگزیر به بازتعریف نقش معلمان و تجهیز آنان به شایستگی های دیجیتال هستند. مطالعات نشان می دهد که در شرایط کنونی بیش از ۶۰ درصد معلمان به برنامه های منسجم آموزش دیجیتال دسترسی ندارند و نزدیک به ۷۰ درصد از آنها در تلفیق فناوری با شیوه های تدریس سنتی با مشکل مواجه هستند. در این میان، بررسی مدل های موفق در کشورهای پیشرو حاکی از آن است که طراحی برنامه های توانمندسازی مبتنی بر نیازهای بومی، همراه با پشتیبانی مستمر فنی و حرفه ای می تواند این شکاف را به طور چشمگیری کاهش دهد. مهم ترین محدودیت های موجود شامل کمبود زیرساخت های فنی پایدار، مقاومت در برابر تغییر روش های سنتی، عدم تناسب محتوای آموزشی با نیازهای معلمان و فقدان انگیزه های شغلی کافی است. از سوی دیگر، گسترش دسترسی به منابع آموزشی آنلاین، ظهور پلتفرم های یادگیری تعاملی و توسعه فناوری های آموزشی هوشمند فرصت های بی سابقهای برای توانمندسازی معلمان ایجاد کرده اند. این پژوهش با ارائه چارچوبی چهاربعدی شامل نیازسنجی دقیق، طراحی برنامه های آموزشی انعطاف پذیر، ایجاد نظام پشتیبانی مستمر و ارزشیابی اثرات یادگیری، راهکارهای عملی برای غلبه بر چالش های موجود پیشنهاد می دهد. نتایج اجرای آزمایشی این چارچوب در ۳۰ مدرسه نشان داده که پس از ۱۲ ماه، سطح مهارت های دیجیتال معلمان ۴۵ درصد و رضایت شغلی آنان ۳۵ درصد افزایش یافته است. این یافته ها می تواند مبنای ارزشمندی برای سیاست گذاران در طراحی برنامه های تحول آموزشی باشد.

کلیدواژه ها:

توانمندسازی دیجیتال ، معلمان ، تحول آموزشی ، شایستگی های حرفه ای ، یادگیری مستمر