تعامل انسان و ماشین در فرآیند تدریس: چالش های پیش روی معلمان مدارس ایران

با ورود فناوری های نوین و هوش مصنوعی به عرصه آموزش، معلمان با تغییر پارادایمی مواجه شده اند که در آن نقش آن ها از انتقال دهنده دانش به تسهیل گر یادگیری تغییر یافته است. هدف اصلی این مقاله، واکاوی و تبیین چالش های پیش روی معلمان مدارس ایران در زمینه تعامل انسان و ماشین در فرآیند تدریس است. این مقاله با استفاده از روش تحقیق مروری و کتابخانه ای و با مطالعه منابع متعدد شامل کتب، مقالات و اسناد بالادستی، به بررسی وضعیت موجود و موانع موجود در این مسیر پرداخته است. یافته های به دست آمده در سه محور اصلی دسته بندی شدند: نخست، چالش های زیرساختی و ناهماهنگی های فنی شامل کمبود تجهیزات، سرعت پایین اینترنت و نبود پشتیبانی فنی ؛ دوم، تغییر نقش معلم و ضرورت بازآموزی حرفه ای که نیازمند کسب مهارت های نوین در کنار فشار کاری موجود است؛ و سوم، ملاحظات فرهنگی، تربیتی و محتوایی که بر لزوم حفظ هویت اسلامی-ایرانی و نظارت بر محتوای تولید شده توسط ماشین ها تاکید دارد. نتایج نشان می دهد که اگرچه تکنولوژی فرصت های بی نظیری برای شخصی سازی آموزش ایجاد می کند، اما عدم آمادگی زیرساختی و مهارتی معلمان و دغدغه های فرهنگی، مانع اصلی بهره برداری موثر از آن است.

کلیدواژه ها:

تعامل انسان و ماشین ، تدریس ، معلمان مدارس ایران ، فناوری آموزشی ، چالش های زیرساختی ، هوش مصنوعی.