هوش مصنوعی و ارتقای خلاقیت در دانش آموزان در مدرسه

خلاقیت به عنوان یکی از مهارت های کلیدی قرن بیست و یکم، نقشی حیاتی در موفقیت فردی و پیشرفت اجتماعی ایفا می کند. با ظهور هوش مصنوعی (AI)، پارادایم های آموزشی دستخوش تغییرات بنیادینی شده و بحث در مورد تاثیر این فناوری بر خلاقیت دانش آموزان اهمیت فزاینده ای یافته است. این مقاله به بررسی نقش هوش مصنوعی در ارتقای خلاقیت در محیط مدرسه می پردازد. با استفاده از روش تحلیل محتوایی و مرور نظام مند منابع، نشان داده می شود که هوش مصنوعی می تواند با خودکارسازی وظایف روتین، ارائه بازخوردهای فوری و فراهم کردن ابزارهای تولید محتوا، زمان و ذهن دانش آموزان را برای تفکر خلاقانه آزاد کند. همچنین، استفاده از سیستم های هوشمند در شخصی سازی یادگیری، به دانش آموزان اجازه می دهد تا با سرعت و سبک خود بر اساس علایقشان پیش بروند که بستری برای شکوفایی خلاقیت است. با این حال، چالش هایی نظیر وابستگی بیش از حد به ماشین، کاهش مهارت های پایه و سوگیری های الگوریتمی نیز وجود دارد که باید مورد توجه قرار گیرند. نتایج این پژوهش حاکی از آن است که هوش مصنوعی نه تنها تهدیدی برای خلاقیت انسان نیست، بلکه در صورت استفاده صحیح توسط معلمان، می تواند به عنوان یک شریک فکری و ابزار توانمندساز، مرزهای خلاقیت دانش آموزان را گسترش دهد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، خلاقیت دانش آموزان ، آموزش خلاق ، نوآوری آموزشی ، یادگیری شخصی ، ابزارهای هوشمند