مسئولیت پذیری در صورت خطای سیستم های هوشمند در آموزش

با گسترش روزافزون استفاده از سیستم های هوش مصنوعی در محیط های آموزشی، از سیستم های مدیریت یادگیری تا ربات های معلم و ابزارهای ارزشیابی هوشمند، پرسش های پیچیده ای در مورد مسئولیت پذیری در صورت بروز خطا یا آسیب مطرح شده است. این مقاله با هدف بررسی چالش های حقوقی، اخلاقی و عملی مسئولیت پذیری ناشی از خطاهای سیستم های هوش مصنوعی در آموزش تدوین شده است. روش تحقیق حاضر توصیفی-تحلیلی و بر پایه مرور ادبیات موضوع و چارچوب های نظری است. نتایج نشان می دهد که ماهیت "جعبه سیاه" و غیرقابل پیش بینی بسیاری از الگوریتم ها، تعیین عامل دقیق مسئولیت را دشوار کرده است. این پژوهش بر این باور است که رویکرد "انسان در حلقه" و تدوین چارچوب های قانونی شفاف که مسئولیت های توسعه دهندگان، ارائه دهندگان و کاربران (معلمان و مدارس) را مشخص کند، ضروری است. در نهایت، پیشنهاد می شود که برای حفظ اعتماد و عدالت آموزشی، باید مکانیزم های بیمه ای و جبران خسارت ویژه ای برای آسیب های ناشی از خطاهای هوش مصنوعی در مدارس ایجاد شود (Bodó et al., ۲۰۲۱).

کلیدواژه ها:

مسئولیت پذیری ، هوش مصنوعی در آموزش ، خطای الگوریتمی ، حقوق آموزشی