ارزیابی اثربخشی پروژه های هوشمندسازی در مدارس

هوشمندسازی مدارس به عنوان یکی از ضرورت های آموزش در قرن بیست و یکم، با هدف ارتقای کیفیت یادگیری و بهبود فرآیندهای اداری در دستور کار سیستم های آموزشی بسیاری از کشورها قرار گرفته است. این پژوهش با هدف ارزیابی اثربخشی پروژه های هوشمندسازی در مدارس و شناسایی شاخص های موفقیت آن ها انجام شده است. روش تحقیق حاضر توصیفی-پیمایشی و از نوع مطالعات کتابخانه ای است که با مرور ادبیات موضوع و یافته های تجربی، به تحلیل ابعاد مختلف این پدیده پرداخته است. نتایج نشان می دهد که اگرچه سرمایه گذاری در زیرساخت های فناوری اطلاعات ضروری است، اما تمرکز صرف بر سخت افزار تضمین کننده موفقیت نیست. عواملی همچون توسعه مهارت های دیجیتال معلمان، پذیرش فناوری توسط دانش آموزان، محتوای آموزشی الکترونیکی و حمایت مدیریتی، نقش تعیین کننده ای در اثربخشی این پروژه ها دارند. همچنین، چالش هایی مانند مقاومت در برابر تغییر، شکاف دیجیتال و مشکلات فنی می تواند مانع دستیابی به اهداف مورد نظر شود. در نهایت، پیشنهاد می شود که ارزیابی پروژه های هوشمندسازی باید فرآیندی مستمر و چندبعدی باشد که نه تنها خروجی های فنی، بلکه پیامدهای آموزشی و رضایت ذینفعان را نیز در بر گیرد (Hinostroza et al., ۲۰۲۱).

کلیدواژه ها:

هوشمندسازی مدارس ، ارزیابی اثربخشی ، فناوری اطلاعات در آموزش ، یادگیری الکترونیکی ، مدیریت تغییر آموزشی