رابطه بین استفاده از هوش مصنوعی و مهارت های اجتماعی دانش آموز در مدرسه

پیشرفت های سریع فناوری در قرن بیست و یکم منجر به ادغام گسترده هوش مصنوعی در سیستم های آموزشی شده است، اما تاثیر آن بر ابعاد غیرشناختی رشد دانش آموزان، به ویژه مهارت های اجتماعی، موضوعی چالش برانگیز است. این پژوهش با هدف بررسی رابطه بین استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی و توسعه مهارت های اجتماعی دانش آموزان در محیط مدرسه انجام شده است. با مرور نظام مند منابع، نتایج نشان می دهد که اگرچه هوش مصنوعی می تواند با شخصی سازی یادگیری به افزایش اعتماد به نفس کمک کند، اما استفاده بیش از حد از آن می تواند منجر به انزوا و کاهش تعاملات چهره به چهره شود. یافته ها حاکی از آن است که تعادل بین استفاده از فناوری و فعالیت های گروهی برای سلامت اجتماعی ضروری است. این مقاله پیشنهاد می کند که سیاست گذاران آموزشی باید چارچوب هایی را برای استفاده مسئولانه از هوش مصنوعی تدوین کنند تا از آسیب های احتمالی به مهارت های ارتباطی جلوگیری شود.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، مهارت های اجتماعی ، دانش آموزان ، سیستم آموزشی ، تعامل انسانی ، فناوری آموزشی