خلاقیت؛ مهارتی که باید در دانش آموزان پرورش یابد

در دنیای پرشتاب و متغیر قرن بیست و یکم، خلاقیت به عنوان یکی از حیاتی ترین مهارت های زندگی و موفقیت شناخته می شود که فراتر از استعدادهای ذاتی، قابل آموزش و پرورش است. این مقاله با هدف بررسی اهمیت خلاقیت در فرآیند آموزش و ارائه راهکارهایی برای پرورش این مهارت در دانش آموزان تدوین شده است. روش تحقیق حاضر توصیفی-تحلیلی و بر پایه مرور ادبیات موضوع و یافته های پژوهشی معتبر است. نتایج نشان می دهد که خلاقیت نقش کلیدی در حل مسئله، نوآوری و انطباق پذیری با تغییرات اجتماعی و شغلی ایفا می کند. با این حال، سیستم های آموزشی سنتی که بر حفظیات و استانداردسازی تمرکز دارند، اغلب مانع شکوفایی خلاقیت می شوند. این پژوهش بر این باور است که با تغییر رویکردهای پداگوژیک به سمت یادگیری اکتشافی، پروژه محور و ایجاد محیط های کلاسی حامی ریسک پذیری، می توان خلاقیت را در تمام دانش آموزان تقویت کرد. در نهایت، پیشنهاد می شود که curriculumها باید به گونه ای بازطراحی شوند که تفکر واگرا و نوآوری به جای تفکر همگرا، در کانون توجه قرار گیرد (Beghetto & Kaufman, ۲۰۲۱).

کلیدواژه ها:

خلاقیت ، پرورش خلاقیت ، آموزش نوین ، تفکر واگرا ، نوآوری آموزشی ، حل مسئله