تاثیر آموزش دلسوزی (Compassion) به معلمان بر رابطه آن ها با دانش آموزان ضعیف

این مقاله به بررسی نقش حیاتی آموزش «دلسوزی» (Compassion) به معلمان و تاثیر مستقیم آن بر بهبود روابط معلم-شاگرد با دانش آموزان ضعیف می پردازد. دانش آموزان ضعیف، به دلیل چالش های تحصیلی و گاهی عاطفی، اغلب نیازمند نوعی حمایت فراتر از آموزش های رسمی هستند. پژوهش حاضر با روش توصیفی-تحلیلی و با مرور منابع معتبر بین المللی، نشان می دهد که وقتی معلمان مهارت های دلسوزی را می آموزند، نگرش آن ها نسبت به دانش آموزان دچار مشکل از قضاوت به همدلی تغییر می کند. این تغییر نگرش منجر به ایجاد فضای امن عاطفی در کلاس درس می شود که در آن دانش آموزان احساس ارزشمندی کرده و انگیزه خود را برای تلاش مجدد بازیابی می کنند. یافته ها حاکی از آن است که آموزش دلسوزی، نه تنها عملکرد تحصیلی دانش آموزان ضعیف را ارتقا می دهد، بلکه از بروز رفتارهای پرخاشگرانه و انزوا جلوگیری کرده و رابطه ای متقابل و سازنده برقرار می سازد. در نهایت، این مقاله پیشنهاد می کند که کارگاه های آموزشی دلسوزی باید به عنوان بخشی از برنامه توسعه حرفه ای معلمان در سیستم های آموزشی گنجانده شود تا عدالت آموزشی بهتر محقق شود.

کلیدواژه ها:

دلسوزی ، رابطه معلم و شاگرد ، دانش آموزان ضعیف ، همدلی ، توسعه حرفه ای معلم ، عدالت آموزشی