نقش والدین در موفقیت تحصیلی دانش آموزان

پژوهش حاضر به بررسی نقش والدین در موفقیت تحصیلی دانش آموزان از دو منظر نظری و تجربیات زیسته می پردازد. در بخش اول، یافته ها نشان داد مشارکت والدین در قالب حمایت عاطفی، نظارت سنجیده، انتظارات واقع بینانه، سبک فرزندپروری مقتدرانه و ارتباط خانه-مدرسه با پیشرفت تحصیلی، انگیزش و خودکارآمدی دانش آموزان رابطه مثبت دارد. با این حال، نظارت افراطی، انتظارات غیرمنعطف و سبک های فرزندپروری مستبدانه می توانند اضطراب، دلزدگی و افت تحصیلی ایجاد کنند. در بخش دوم، از دید دانش آموزان، نقش والدین در ایجاد امنیت روانی هنگام شکست، سبک گفت وگوی تشویقی، کمک آموزش گرانه به تکالیف، برنامه ریزی زمانی، عدالت در توجه میان فرزندان، حمایت در روابط مدرسه ای و ارزش گذاری عملی به تحصیل برجسته است. دانش آموزان تاکید دارند والدینی که بین حمایت و استقلال توازن برقرار می کنند، بیشترین تاثیر مثبت را بر نگرش و عملکرد تحصیلی دارند. نتایج حاکی از آن است که کیفیت رابطه والد-فرزند بیش از کمیت مشارکت، موفقیت تحصیلی پایدار را تضمین می کند. این پژوهش بر لزوم برنامه های آموزشی والدین برای تقویت مهارت های حمایتی و ارتباطی تاکید دارد تا از ناظر نمره به همراه فرایند یادگیری تبدیل شوند.

کلیدواژه ها:

والدین ، موفقیت تحصیلی ، حمایت عاطفی ، مشارکت خانواده