معلم به عنوان یک مربی یا صرفا انتقال دهنده دانش

این مقاله به بررسی و تحلیل دو رویکرد اصلی در مورد نقش معلم در فرآیند آموزش و پرورش می پردازد: رویکرد سنتی که معلم را صرفا به عنوان انتقال دهنده دانش می شناسد و رویکرد نوین که او را به عنوان یک مربی و facilitator یا تسهیل گر یادگیری تلقی می کند. در این پژوهش با استفاده از روش کتابخانه ای و مرور نظام مند منابع، تلاش شده است تا تاثیرات هر یک از این نقش ها بر یادگیری عمیق، توسعه مهارت های اجتماعی و تربیت تمام جانبه دانش آموزان مورد سنجش قرار گیرد. نتایج نشان می دهد که اگرچه انتقال اطلاعات ضروری است، اما نقش مربیگری که شامل هدایت ارزشی، الگوبرداری و ایجاد انگیزه است، برای شکل گیری شخصیت و موفقیت پایدار learners یا یادگیرندگان حیاتی تر می باشد. این مطالعه نتیجه می گیرد که معلمان باید از نقش صرفا سخنران خارج شده و به راهبران آموزشی تبدیل شوند که بر تفکر انتقادی و حل مسئله تمرکز دارند

کلیدواژه ها:

نقش معلم ، مربیگری ، انتقال دانش ، یادگیری فعال ، تربیت ، آموزش نوین ، تفکر انتقادی