بررسی رابطه بین نظم و ساختار کلاس درس با کاهش اضطراب تحصیلی دانش آموزان ابتدایی

اضطراب تحصیلی یکی از مسائل مهم روان شناختی در دوره ابتدایی است که می تواند بر یادگیری، انگیزش، مشارکت کلاسی و سازگاری اجتماعی دانش آموزان تاثیر منفی بگذارد. محیط کلاس درس به عنوان یکی از اصلی ترین بافت های تجربه آموزشی کودکان، نقش تعیین کننده ای در شکل گیری یا کاهش این نوع اضطراب دارد. نظم و ساختار کلاس درس از جمله مولفه های مهم این محیط به شمار می آیند که از طریق ایجاد پیش بینی پذیری، وضوح انتظارات و کاهش ابهام در فعالیت های آموزشی، احساس امنیت روانی دانش آموزان را تقویت می کنند. کلاس هایی که دارای قوانین روشن، روال های ثابت، سازمان دهی مناسب فضا و مدیریت موثر زمان هستند، شرایطی را فراهم می کنند که دانش آموزان با اطمینان بیشتری در فعالیت های یادگیری مشارکت کنند و فشار روانی کمتری را تجربه نمایند. هدف این مقاله بررسی تحلیلی رابطه بین میزان نظم و ساختار کلاس درس و سطح اضطراب تحصیلی دانش آموزان ابتدایی است. با مرور و تحلیل پژوهش های معتبر بین المللی در حوزه روان شناسی تربیتی و مدیریت کلاس درس، تلاش شده است تا ابعاد مختلف این رابطه تبیین شود. نتایج تحلیل ها نشان می دهد که وجود ساختار آموزشی منسجم، روال های قابل پیش بینی و مدیریت رفتاری مثبت در کلاس درس می تواند به طور موثری به کاهش اضطراب تحصیلی کمک کند. این یافته ها بر اهمیت نقش معلمان در طراحی و اجرای محیط های آموزشی سامان یافته و حمایتگر تاکید دارد و می تواند مبنایی برای بهبود کیفیت آموزشی و سلامت روانی دانش آموزان در دوره ابتدایی باشد.

کلیدواژه ها:

اضطراب تحصیلی ، نظم کلاس درس ، ساختار کلاس درس ، دانش آموزان ابتدایی ، محیط یادگیری