نقش خودکارآمدی آموزگار در کاهش مشکلات رفتاری و افزایش موفقیت تحصیلی دانش آموزان

خودکارآمدی آموزگار به عنوان یکی از مهم ترین عوامل روان شناختی در فرایند یادگیری و رفتار کلاس درس شناخته می شود و نقش اساسی در کاهش مشکلات رفتاری دانش آموزان و ارتقای موفقیت تحصیلی آنان دارد. آموزگاران با خودکارآمدی بالا توانایی بیشتری در مدیریت کلاس، ایجاد روابط مثبت با دانش آموزان و به کارگیری راهبردهای موثر آموزشی دارند که این عوامل به کاهش رفتارهای مزاحم و ناسازگار در کلاس کمک می کنند. علاوه بر این، باورهای مثبت آموزگار نسبت به توانایی های خود با انگیزش، تعامل بیشتر دانش آموزان با تکالیف درسی و بهبود عملکرد تحصیلی آنان همبستگی دارد. خودکارآمدی آموزگار نه تنها تاثیر مستقیم بر رفتار و عملکرد دانش آموزان دارد، بلکه با بهبود تعاملات اجتماعی در کلاس و ایجاد فضای یادگیری حمایتی، نقش میانجی مهمی در توسعه انگیزش تحصیلی و کاهش مشکلات رفتاری ایفا می کند. بنابراین، تقویت خودکارآمدی آموزگار می تواند یکی از راهبردهای کلیدی برای بهبود کیفیت یادگیری و کاهش مشکلات رفتاری در مدارس باشد و پیامدهای عملی مهمی برای سیاست گذاران آموزشی، مدیران مدارس و معلمان دارد.

کلیدواژه ها:

خودکارآمدی آموزگار ، مشکلات رفتاری ، موفقیت تحصیلی ، مدیریت کلاس ، انگیزش تحصیلی