تاثیر شیوه های خلاقانه تدریس ادبیات فارسی بر علاقه مندی دانش آموزان به مطالعه و نگارش

ادبیات فارسی به عنوان بخشی اساسی از نظام آموزشی، نقش مهمی در پرورش ذوق مطالعه و تقویت مهارت های نگارشی دانش آموزان ایفا می کند. با این حال، کاهش انگیزه و علاقه مندی دانش آموزان به مطالعه متون ادبی و فعالیت های نگارشی، از چالش های اساسی آموزش این درس به شمار می آید. پژوهش حاضر با رویکرد تحلیلی-کیفی و روش کتابخانه ای به بررسی تاثیر شیوه های خلاقانه تدریس بر علاقه مندی دانش آموزان به مطالعه و نگارش پرداخته است. یافته ها نشان می دهد که تدریس خلاقانه با فعال سازی نقش دانش آموز، ایجاد تعامل کلاسی، پیوند مفاهیم ادبی با تجربه های زیسته، تنوع روش ها و ایجاد فضای امن و حمایتگر، موجب افزایش انگیزه درونی دانش آموزان برای مطالعه متون ادبی و تقویت توانایی های نگارشی آنان می شود. همچنین، استفاده از فعالیت های خلاقانه نگارش، بازنویسی خلاق و تمرین های تعاملی، اعتمادبه نفس زبانی و توانایی بیان فردی دانش آموزان را ارتقا می دهد. با وجود این، محدودیت زمان کلاس، حجم محتوای درسی، تفاوت های فردی دانش آموزان، کمبود منابع آموزشی و نگرش سنتی برخی معلمان و والدین، از مهم ترین موانع اجرای اثربخش این شیوه ها هستند. پژوهش حاضر نشان می دهد که توجه همزمان به توانمندسازی معلمان، برنامه ریزی مناسب، ایجاد محیط حمایتگر و مدیریت تفاوت های فردی، می تواند زمینه تحقق کامل مزایای تدریس خلاقانه ادبیات فارسی را فراهم آورد و نقش موثری در پرورش علاقه مند به مطالعه، نویسندگی خلاق و تفکر انتقادی دانش آموزان ایفا کند.

کلیدواژه ها:

ادبیات فارسی ، تدریس خلاقانه ، علاقه مندی به مطالعه ، مهارت نگارش ، انگیزش دانش آموزان