بررسی نقش مدیریت مدرسه در به کارگیری رویکردهای پیشگیرانه و حمایتی و پیامدهای آن بر موفقیت تحصیلی

چالش استرس تحصیلی یکی از عوامل اثرگذار بر افت عملکرد آموزشی و ناپایداری وضعیت روانی دانش آموزان است که می تواند انگیزش درونی، احساس شایستگی و اعتماد به نفس آنان را به طور جدی تضعیف کند. در این میان، مدرسه نه تنها محل انتقال دانش، بلکه محیطی تعیین کننده در شکل گیری امنیت روانی و تعادل هیجانی یادگیرندگان به شمار می رود. نقش مدیران و معاونان آموزشی در هدایت فضای مدرسه، طراحی برنامه ها و ایجاد سازوکارهای حمایتی، جایگاهی کلیدی در پیشگیری و مدیریت این نوع استرس دارد. پژوهش حاضر با تمرکز بر راهبردهای مدیریتی، دو بعد اساسی مداخله در استرس تحصیلی را بررسی می کند: رویکردهای پیشگیرانه و رویکردهای حمایتی. در بخش پیشگیرانه، اقداماتی نظیر سازمان دهی منطقی برنامه های درسی، تعدیل حجم تکالیف، آموزش مهارت های مقابله با فشارهای روانی، و کاهش محرک های تنش زا در محیط مدرسه، به عنوان ابزارهایی برای افزایش تمرکز، احساس کنترل و بهبود کیفیت یادگیری معرفی می شوند. در بعد حمایتی نیز ارائه خدمات مشاوره ای، ایجاد جو عاطفی امن و انگیزه بخش، تقویت ارتباط اثربخش میان خانه و مدرسه، و توجه به تفاوت های فردی دانش آموزان، از جمله مولفه هایی هستند که موجب تقویت مشارکت تحصیلی و رشد هیجانی–اجتماعی می شوند. نتایج نشان می دهد اجرای هم افزای این دو رویکرد، موجب گسستن چرخه معیوب استرس، کاهش فرسودگی تحصیلی و ارتقای عملکرد آموزشی می گردد. بنابراین، توانمندسازی کادر مدیریتی مدارس در شناسایی به موقع نشانه های استرس و به کارگیری راهبردهای علمی، اقدامی بنیادین در ارتقای سلامت روان دانش آموزان و بهبود کیفیت فرایند یاددهی–یادگیری محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

استرس تحصیلی ، مدیریت مدرسه ، راهبردهای پیشگیرانه ، حمایت روانی ، پیشرفت تحصیلی