مدلیابی معادلات ساختاری رابطه مسئولیت پذیری اجتماعی و یادگیری حرفه ای معلمان: نقش میانجی سبک رهبری دستوری مدیر مدرسه

هدف پژوهش حاضر، بررسی رابطه یادگیری حرفه ای معلمان و مسئولیت پذیری اجتماعی با تاکید بر نقش میانجی سبک رهبری دستوری مدیر مدرسه بود. پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی–همبستگی به شیوه مدل یابی معادلات ساختاری انجام شد. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه معلمان شاغل در مقطع ابتدایی شهرستان شاهرود در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴ بود که تعداد ۲۵۰ نفر از آنان به روش نمونه گیری در دسترس به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزارهای گردآوری داده ها شامل پرسشنامه یادگیری حرفه ای معلمان گیجسل و همکاران (۲۰۰۱)، پرسشنامه مسئولیت پذیری اجتماعی مایگنان و فریل (۲۰۰۲) و پرسشنامه سبک رهبری مدیران هرسی و بلانچارد (۱۹۹۹) بود. داده ها با استفاده از نرم افزارهای آماری و تحلیل مسیر مورد بررسی قرار گرفت. نتایج حاصل از شاخص های برازش نشان داد که مدل پیشنهادی از برازش مناسبی برخوردار است. یافته های پژوهش حاکی از آن بود که اثر یادگیری حرفه ای معلمان بر سبک رهبری دستوری مدیر مدرسه معنادار است؛ اما اثر سبک رهبری دستوری مدیر بر مسئولیت پذیری اجتماعی معلمان معنادار نبود. بر این اساس، نقش میانجی سبک رهبری دستوری در رابطه بین یادگیری حرفه ای معلمان و مسئولیت پذیری اجتماعی تایید نشد. نتایج نشان می دهد که اگرچه یادگیری حرفه ای معلمان می تواند با سبک رهبری مدیر مرتبط باشد، اما سبک رهبری دستوری به تنهایی قادر به تبیین و تقویت مسئولیت پذیری اجتماعی معلمان نیست. این یافته ها بر ضرورت توجه به سبک های رهبری منعطف تر و مشارکتی در مدارس به منظور ارتقای مسئولیت پذیری اجتماعی معلمان تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

یادگیری حرفه ای معلمان ، مسئولیت پذیری اجتماعی ، سبک رهبری دستوری ، مدیر مدرسه ، مدل یابی معادلات ساختاری