پرورش خودتنظیمی هیجانی دانش آموزان در عصر آموزش ترکیبی

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش پرورش خودتنظیمی هیجانی دانش آموزان در عصر آموزش ترکیبی انجام شده است. آموزش ترکیبی، به عنوان تلفیقی از آموزش حضوری و مجازی، فرصت ها و چالش های نوینی را در فرآیند یاددهی–یادگیری ایجاد کرده که یکی از مهم ترین آن ها، مدیریت هیجانات و احساسات دانش آموزان در موقعیت های یادگیری متنوع است. خودتنظیمی هیجانی به توانایی فرد در شناسایی، کنترل و هدایت هیجانات خود در راستای اهداف آموزشی اشاره دارد و می تواند نقش تعیین کننده ای در بهبود تمرکز، انگیزش تحصیلی، تعاملات اجتماعی و پیشرفت تحصیلی ایفا کند. این پژوهش به روش کتابخانه ای و با تحلیل منابع معتبر داخلی و خارجی انجام شده و تلاش دارد چارچوبی نظری از مفهوم خودتنظیمی هیجانی، مولفه ها، راهبردها و جایگاه آن در محیط های آموزش ترکیبی ارائه دهد. یافته های حاصل از بررسی منابع نشان می دهد که توجه نظام مند به آموزش مهارت های خودتنظیمی هیجانی می تواند به کاهش اضطراب یادگیری، افزایش تاب آوری تحصیلی و ارتقای کیفیت یادگیری دانش آموزان منجر شود. در نهایت، نتایج این مطالعه بر ضرورت طراحی برنامه های تربیتی و آموزشی مبتنی بر تقویت خودتنظیمی هیجانی در مدارس، به ویژه در بستر آموزش ترکیبی، تاکید دارد و می تواند مبنایی برای پژوهش های تجربی آینده و سیاست گذاری های آموزشی قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

خودتنظیمی هیجانی ، آموزش ترکیبی ، تربیت دانش آموزان ، یادگیری موثر ، سلامت هیجانی