بررسی رابطه بین زمان تمرین در خانه و نمرات کلاسی دانش آموزان

این پژوهش توصیفی-کیفی رابطه میان زمان تمرین در خانه و نمرات کلاسی دانش آموزان ابتدایی و متوسطه را بررسی کرد. هدف، کاوش الگوهای زمانی تکالیف منزل، عوامل میانجی مانند نظارت والدین و انگیزه، و تاثیر بر عملکرد کلاسی بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان، والدین و معلمان مناطق شهری ایران بود و نمونه گیری هدفمند صورت گرفت. داده ها از مصاحبه های نیمه ساختاریافته و پرسشنامه های بازپاسخ گردآوری شد. تحلیل محتوای کیفی تم های اصلی را استخراج کرد: فشار تکالیف سنگین منجر به خستگی و سطحی سازی می شود، در حالی که تمرین متعادل (۴۵-۶۰ دقیقه) ثبات نمرات و مشارکت کلاسی را افزایش می دهد. کیفیت تمرین بر کمیت اولویت دارد و نظارت والدین رابطه را تعدیل می کند، اما نابرابری خانوادگی شکاف ایجاد می کند. تفاوت های سنی و جنسیتی مشهود بود: ابتدایی نیازمند زمان کوتاه تر، متوسطه انعطاف پذیرتر. نظام کنکورمحور ایران حجم تکالیف را تشدید می کند. یافته ها بر طراحی تکالیف مفهومی، سقف زمانی ملی و آموزش والدین تاکید دارند تا تمرین منزل به فرصت یادگیری تبدیل شود.

کلیدواژه ها:

تمرین منزل ، نمرات کلاسی ، نظارت والدین ، تعادل زمانی