نحوه ارزیابی عملکرد معلمان و اثربخشی آن

این پژوهش توصیفی با هدف بررسی نحوه ارزیابی عملکرد معلمان و اثربخشی آن در نظام آموزشی ایران انجام شد. جامعه آماری شامل معلمان مدارس دولتی و کارشناسان آموزشی بود و نمونه گیری به شیوه هدفمند انجام گرفت. ابزارهای گردآوری داده ها مصاحبه های نیمه ساختاریافته و پرسشنامه های بازپاسخ بودند که با تحلیل محتوای کیفی و کدگذاری باز، محوری و انتخابی بررسی شدند. یافته های بخش اول نشان داد روش های ارزیابی عمدتا اداری و تشریفاتی بوده و بر حضور و غیاب و فعالیت های فوق برنامه تمرکز دارند، در حالی که شایستگی های حرفه ای و کیفیت تدریس کمتر مورد توجه قرار می گیرد. بخش دوم حاکی از تاثیر محدود ارزیابی بر انگیزش شغلی، رضایت معلمان و بهبود تدریس بود. موانع اصلی شامل عدم شفافیت معیارها، برداشت های ذهنی ارزیابان، فقدان بازخورد سازنده و پیوند ضعیف با پیشرفت دانش آموزان است. پیشنهاد شد ارزیابی به مدل مستمر و توسعه بخش تغییر یابد با تاکید بر شاخص های شایستگی محور، بازخورد ۳۶۰ درجه، آموزش ارزیابان و استفاده از فناوری دیجیتال

کلیدواژه ها:

: ارزیابی عملکرد ، معلمان ، اثربخشی ، توسعه حرفه ای