یادگیری مبتنی بر پروژه و پرورش مهارت های حل مسئله و تفکر انتقادی

نظام های آموزشی معاصر با چالش هایی نظیر کاهش انگیزه یادگیری، ضعف مهارت های عملی و ناتوانی دانش آموزان در مواجهه با مسائل پیچیده زندگی و بازار کار روبه رو هستند. در این میان، یادگیری مبتنی بر پروژه به عنوان رویکردی نوین و دانش آموزمحور، توجه پژوهشگران آموزشی را به خود جلب کرده است. هدف این پژوهش، بررسی نقش یادگیری مبتنی بر پروژه در پرورش مهارت های حل مسئله و تفکر انتقادی در مدارس ایران و ارائه مدلی بومی سازی شده متناسب با شرایط فرهنگی و ساختاری نظام آموزشی کشور است. روش پژوهش توصیفی و مبتنی بر تحلیل کیفی منابع نظری، پژوهش های تجربی و اسناد آموزشی داخلی و بین المللی است. یافته ها نشان می دهد برنامه های درسی موجود عمدتا محتوامحور و معلم محور بوده و فرصت های محدودی برای یادگیری فعال و مسئله محور فراهم می کنند. نتایج حاکی از آن است که یادگیری مبتنی بر پروژه می تواند با درگیر ساختن دانش آموزان در مسائل واقعی، موجب تقویت تفکر انتقادی، توان حل مسئله، همکاری گروهی و مسئولیت پذیری شود. همچنین، اجرای موفق این رویکرد مستلزم توانمندسازی معلمان، اصلاح نظام ارزشیابی و بومی سازی محتواهای آموزشی است. در مجموع، یادگیری مبتنی بر پروژه می تواند به عنوان راهبردی موثر برای گذار از آموزش دانش محور به آموزش شایستگی محور در نظام آموزشی ایران مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

یادگیری مبتنی بر پروژه ، حل مسئله ، تفکر انتقادی ، برنامه درسی