بررسی اختلال شخصیت مرزی والدین بر سبک فرزندپروری آن ها و تاثیر آن بر حوزه آموزش

هدف این پژوهش، بررسی رابطه و تاثیر اختلال شخصیت مرزی (BPD) در والدین بر سبک های فرزندپروری آن ها است. اختلال شخصیت مرزی، یک اختلال شخصیتی فراگیر است که با بی ثباتی هیجانی، روابط بین فردی ناپایدار، تصویر خود ناپایدار و رفتار تکانشی مشخص می شود. این ویژگی ها به طور بالقوه می توانند فرآیند والدگری را به شدت مختل سازند و سبک های فرزندپروری اتخاذ شده توسط والدین دارای BPD را تحت تاثیر قرار دهند. مطالعه حاضر با بهره گیری از مبانی نظری روان پزشکی (DSM-۵)، نظریه های روان پویشی (روابط شیئی) و مدل های شناختی–رفتاری (نظریه زیستی–اجتماعی لینهان) به واکاوی این رابطه می پردازد. انتظار می رود والدینی که از سطوح بالاتری از علائم BPD رنج می برند، گرایش بیشتری به استفاده از سبک های فرزندپروری نامنظم، کنترل کننده یا غفلت آمیز داشته باشند، در حالی که سبک فرزندپروری مقتدرانه (Authoritative) در این گروه کمتر مشاهده شود. درک این رابطه برای طراحی مداخلات موثر در حوزه آموزش والدین و همچنین برای درک بهتر مشکلات رفتاری دانش آموزانی که والدینشان دارای این اختلال هستند، حیاتی است. نتایج این پژوهش می تواند مبنایی برای تدوین برنامه های حمایتی تخصصی در مراکز مشاوره مدارس و بهبود کیفیت تعاملات خانوادگی موثر بر رشد اجتماعی و عاطفی کودکان فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

اختلال شخصیت مرزی ، سبک فرزندپروری ، بی ثباتی هیجانی ، روابط والد-کودک ، آموزش و پرورش