مدیریت حمایتی در مدرسه؛ عاملی موثر در کنترل فشار روانی و ارتقای پیشرفت درسی دانش آموزان

در نظام های آموزشی امروز، پیوند میان سلامت روان دانش آموزان و عملکرد تحصیلی، به عنوان یک رابطه دوسویه و تعیین کننده شناخته می شود. پژوهش حاضر با تمرکز بر مدیریت انسان محور مدرسه، به بررسی این مسئله می پردازد که چگونه راهبردهای حمایتی در سطح مدرسه می توانند فشارهای روانی دانش آموزان را کاهش داده و بستر ارتقای پیشرفت تحصیلی را فراهم سازند. فشارهای تحصیلی حاصل از الزامات آموزشی، ساختارهای مدرسه ای و تعاملات خانوادگی، در صورت نبود مدیریت هدفمند، می توانند به افت انگیزش، فرسودگی تحصیلی و کاهش کارایی یادگیری منجر شوند.یافته های نظری نشان می دهد مدیر مدرسه، نه صرفا یک مقام اداری، بلکه رهبری هیجانی–تربیتی است که از طریق شکل دهی جو عاطفی مثبت، توسعه نظام های مشاوره ای کارآمد، تقویت ارتباط خانه و مدرسه و نظارت کیفی بر فرایندهای یاددهی–یادگیری، نقش اساسی در ایجاد محیطی امن و کم تنش ایفا می کند. همچنین، توجه نظام مند به فعالیت های مکمل آموزشی مانند هنر، بازی و تربیت بدنی، به عنوان ابزارهای تنظیم هیجانی، افزایش تاب آوری و تقویت انگیزش درونی دانش آموزان، بخشی از این رویکرد حمایتی محسوب می شود. همسویی این اقدامات با اصول سند تحول بنیادین آموزش وپرورش، چارچوبی عملیاتی برای مدیران مدارس فراهم می آورد تا مدرسه را به نهادی پویا، پیشگیرانه و توان بخش در حوزه سلامت روان و تعالی تحصیلی تبدیل کنند.

کلیدواژه ها:

سلامت روان ، دانش آموزان ، فشار روانی ، مدیریت مدرسه ، پیشرفت تحصیلی