فعالیت های گروهی به عنوان ابزار تربیت اجتماعی: تاثیرگذاری بر مهارت های ارتباطی و همدلی در مقطع ابتدایی

مهارت های اجتماعی از ارکان اساسی رشد فردی و اجتماعی به شمار می روند و نقش تعیین کننده ای در موفقیت دانش آموزان در تعاملات میان فردی و فرآیندهای یادگیری دارند. این مهارت ها که شامل توانایی ارتباط موثر، همکاری سازنده، حل تعارض و همدلی هستند، از طریق مشارکت در فعالیت های گروهی در محیط آموزشی قابل ارتقا می باشند. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر فعالیت های گروهی بر رشد و تقویت مهارت های اجتماعی دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شده است. در بخش نظری، مفهوم مهارت های اجتماعی و جایگاه آن در آموزش وپرورش تبیین می گردد. سپس، شیوه های تاثیرگذاری تعاملات گروهی بر توسعه مهارت های ارتباطی، اجتماعی و شخصی مورد تحلیل قرار می گیرد.یافته ها نشان می دهد که فعالیت های گروهی به واسطه ایجاد فضایی برای همکاری، مشارکت و تبادل تجربیات، به شکل موثری در ارتقای توانمندی های اجتماعی دانش آموزان نقش دارند. با این حال، چالش هایی چون بروز تعارض های فردی، تفاوت های فرهنگی و دشواری در مدیریت گروه ها ممکن است فرآیند یادگیری اجتماعی را تحت تاثیر قرار دهند. بر این اساس، مقاله پیشنهاد می کند معلمان با استفاده از راهبردهای آموزشی موثر، مدیریت هوشمندانه گروه ها، و ارزیابی مستمر عملکرد دانش آموزان، زمینه رشد پایدار مهارت های اجتماعی را فراهم سازند. بهره گیری هدفمند از فعالیت های گروهی با محوریت اهداف شناختی و اجتماعی، می تواند بستری مناسب برای پرورش نسل مسئول، همدل و اجتماعی در مدارس ابتدایی ایجاد کند.

کلیدواژه ها:

مهارت های اجتماعی ، فعالیت های گروهی ، یادگیری تعاونی ، رشد اجتماعی ، مدارس ابتدایی