نقش فیزیولوژی ورزشی در بهبود یادگیری و عملکرد تحصیلی دانش آموزان

در دهه های اخیر، پژوهش های گسترده ای در حوزه علوم اعصاب و فیزیولوژی ورزشی نشان داده اند که فعالیت بدنی منظم بر کارکردهای شناختی و فرآیندهای یادگیری تاثیرات عمیقی دارد. این مقاله با تمرکز بر نقش فیزیولوژی ورزشی در بهبود یادگیری و عملکرد تحصیلی دانش آموزان، به بررسی سازوکارهای زیستی موثر بر این ارتباط می پردازد. یافته ها حاکی از آن است که ورزش با افزایش جریان خون مغزی، ترشح فاکتورهای رشد عصبی و تنظیم سطوح هورمون های مرتبط با استرس، زمینه ساز تقویت توجه، حافظه و کارکردهای اجرایی می شود. همچنین، فعالیت بدنی ساختاریافته در محیط مدرسه، از طریق کاهش اضطراب و افزایش خودکارآمدی، به سلامت روان تحصیلی کمک می کند و فضای یادگیری را به محیطی پویا و موثر تبدیل می نماید. این مقاله با ارائه چارچوبی مبتنی بر شواهد علمی، بر ضرورت تلفیق برنامه های تربیت بدنی مدرسه محور با اهداف آموزشی تاکید کرده و راهبردهای عملی برای طراحی مداخلات ورزشی-آموزشی ارائه می دهد. در نهایت، با توجه به پیامدهای مثبت فیزیولوژیک ورزش بر یادگیری، پیشنهاد می شود سیاست گذاران و مربیان آموزشی، جایگاه فعالیت بدنی را در برنامه ریزی درسی ارتقا دهند تا دانش آموزان از مزایای شناختی و تحصیلی آن بهره مند شوند.

کلیدواژه ها:

فیزیولوژی ورزشی ، یادگیری ، عملکرد تحصیلی ، دانش آموزان ، فعالیت بدنی ، کارکردهای شناختی و سلامت روان تحصیلی