مطالعه عوامل روانی موثر بر رها کردن تحصیل در میان دانش آموزان
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 20
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
EPCS04_10444
تاریخ نمایه سازی: 15 بهمن 1404
چکیده مقاله:
رها کردن تحصیل توسط دانش آموزان یکی از معضلات اصلی در نظام های آموزشی جهان محسوب می شود که پیامدهای گسترده ای در ابعاد فردی، اجتماعی و اقتصادی به همراه دارد. هدف از انجام این پژوهش، مطالعه و بررسی عوامل روانی موثر بر این پدیده و نحوه تعامل این عوامل با شرایط محیطی، اجتماعی و اقتصادی است. این مطالعه با استناد به مرور جامع ادبیات علمی و پژوهش های تجربی جدید، به تبیین سازوکارهای روانی و انگیزشی مرتبط با تمایل دانش آموزان به ترک مدرسه می پردازد. نتایج نشان می دهد که مولفه های روانی همچون **خودکارآمدی تحصیلی، انگیزه درونی، رضایت از فضای مدرسه، مشارکت تحصیلی و سلامت روان**، نقشی کلیدی و تعیین کننده در پیش بینی گرایش به رها کردن تحصیل ایفا می کنند. تاثیرگذاری این عوامل زمانی بیشینه می شود که در کنار محیط اجتماعی و آموزشی مورد بررسی قرار گیرند. برای نمونه، حمایت های خانواده و مدرسه، کیفیت ارتباط با معلمان و همسالان، و سرمایه فرهنگی خانواده می توانند ادراک دانش آموزان از شایستگی و کنترل شخصی را تقویت کرده و در نتیجه، مشارکت و انگیزه آن ها برای ادامه تحصیل را افزایش دهند. افزون بر این، فشارهای اقتصادی و اجتماعی نظیر محدودیت های مالی و نیاز به کار، در تعامل با عوامل روانی می توانند تمرکز دانش آموز را از تحصیل منحرف کرده و منجر به افت عملکرد و افزایش تمایل به ترک تحصیل شوند. همچنین، فرسودگی تحصیلی و استرس های مزمن می توانند اثرات حفاظتی مشارکت و انگیزش را کاهش داده و اهمیت مدیریت سلامت روان در مدارس را برجسته سازند. تحلیل یافته ها تاکید دارد که رها کردن تحصیل یک اتفاق ناگهانی نیست، بلکه **حاصل فرآیندهای تجمعی روانی و محیطی** است که در طول زمان شکل می گیرند. از این رو، مداخلات جامع و چندبعدی که به طور همزمان به ابعاد روانی، اجتماعی و محیطی بپردازند، بیشترین کارایی را در کاهش نرخ ترک تحصیل خواهند داشت. چنین مداخلاتی شامل تقویت خودکارآمدی و انگیزش، بهبود روابط اجتماعی، مدیریت فرسودگی و استرس، حمایت خانوادگی و فراهم کردن امکانات آموزشی برابر است. در مجموع، یافته ها نشان می دهند که ترک تحصیل پدیده ای چندعاملی و تعاملی است و درک آن نیازمند توجه همزمان به عوامل روان شناختی، محیطی، اقتصادی و اجتماعی می باشد. طراحی سیاست ها و برنامه های آموزشی مبتنی بر شواهد علمی می تواند نقشی حفاظتی و موثر در پیشگیری از این پدیده داشته باشد و بستر لازم برای توسعه پایدار و موفقیت تحصیلی دانش آموزان را فراهم آورد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
افسانه امیدی
معاون آموزشی، اداره آموزش و پرورش ناحیه ۲ کرمانشاه