تحلیل نقش معلم در ارتقای تاب آوری تحصیلی دانش آموزان در شرایط بحران

تاب آوری تحصیلی به عنوان توانایی دانش آموزان در سازگاری مثبت با شرایط دشوار، فشارهای آموزشی و موقعیت های بحرانی، یکی از مفاهیم کلیدی در روانشناسی تربیتی و آموزش معاصر محسوب می شود. بروز بحران هایی مانند همه گیری بیماری ها، بلایای طبیعی، شرایط اجتماعی–اقتصادی ناپایدار و اختلال در روند عادی آموزش، چالش های متعددی را برای دانش آموزان ایجاد کرده و ضرورت توجه به عوامل موثر بر ارتقای تاب آوری تحصیلی آنان را دوچندان ساخته است. در این میان، معلم به عنوان نزدیک ترین و موثرترین عامل انسانی در محیط آموزشی، نقش تعیین کننده ای در حمایت روانی، آموزشی و هیجانی دانش آموزان ایفا می کند. هدف پژوهش حاضر تحلیل نقش معلم در ارتقای تاب آوری تحصیلی دانش آموزان در شرایط بحران است. این پژوهش با رویکردی تحلیلی و کاربردی، به بررسی ابعاد مختلف نقش معلم از جمله حمایت عاطفی، ایجاد احساس امنیت روانی، انعطاف پذیری در روش های تدریس، تقویت انگیزش تحصیلی و آموزش مهارت های مقابله ای می پردازد. مرور ادبیات پژوهش نشان می دهد که معلمان با برخورداری از شایستگی های حرفه ای، هیجانی و ارتباطی می توانند تاثیر بسزایی در کاهش آثار منفی بحران ها بر یادگیری دانش آموزان داشته و زمینه رشد تاب آوری تحصیلی را فراهم آورند. نتایج این تحلیل بر اهمیت توانمندسازی معلمان و توجه به نقش حمایتی آنان در برنامه ریزی های آموزشی، به ویژه در شرایط بحرانی، تاکید دارد و می تواند مبنایی برای طراحی مداخلات آموزشی و روانشناختی در مدارس باشد.

کلیدواژه ها:

تاب آوری تحصیلی ، نقش معلم ، شرایط بحران ، دانش آموزان