تاثیر آموزش مبتنی بر هوش مصنوعی بر رشد «تشخیص اخلاقی» در دانش آموزان

هدف از این پژوهش، بررسی تاثیر آموزش مبتنی بر هوش مصنوعی بر رشد تشخیص اخلاقی در دانش آموزان است. در سال های اخیر، کاربرد هوش مصنوعی در محیط های آموزشی به شکلی گسترده گسترش یافته و نوع تازه ای از تعامل میان انسان و فناوری را شکل داده است. چنین تحول فناورانه ای جنبه های شناختی، اجتماعی و اخلاقی یادگیری را به طور هم زمان تحت تاثیر قرار داده است. در این پژوهش، مفهوم تشخیص اخلاقی به عنوان فرایند توانایی فرد در تمایز میان درست و نادرست، ارزیابی پیامد رفتارها و اتخاذ تصمیم های مسئولانه مورد بررسی قرار گرفته است. پژوهش حاضر از نوع کیفی توصیفی است و بر مبنای رویکرد پدیدارشناسانه، داده ها از طریق مصاحبه و مشاهده گردآوری و تحلیل شد. نتایج نشان می دهد که آموزش مبتنی بر هوش مصنوعی چنانچه با هدایت انسانی و رویکرد اخلاق محور همراه گردد، منجر به رشد خودآگاهی، تفکر انتقادی و مسئولیت پذیری می شود؛ اما در صورت نبود نظارت معلم و تعامل انسانی، می تواند به کاهش همدلی، اتکای بیش ازحد به تصمیم گیری الگوریتمی و تضعیف قضاوت اخلاقی منجر شود. بر این اساس، به کارگیری هوش مصنوعی در آموزش نیازمند نگاهی تلفیقی است که میان هوش فناورانه و وجدان انسانی توازن برقرار کند.

کلیدواژه ها:

آموزش مبتنی بر هوش مصنوعی ، تشخیص اخلاقی ، قضاوت اخلاقی ، دانش آموزان ، تربیت اخلاقی