تاثیر ایفای نقش و شبیه سازی موقعیت واقعی در یادگیری مفهومی

روش های آموزشی فعال مانند ایفای نقش و شبیه سازی موقعیت واقعی، نقش موثری در تحقق یادگیری مفهومی و عمیق دارند. این راهبردها با ایجاد محیط های تعاملی و امن، شکاف میان دانش نظری و کاربرد عملی را کاهش داده و از طریق درگیری شناختی، عاطفی و رفتاری فراگیران، درک پایدار و قابلیت انتقال یادگیری به موقعیت های جدید را افزایش می دهند. مقاله حاضر با بررسی مبانی نظری و شواهد تجربی نشان می دهد که این روش ها در حوزه های متنوعی از علوم پزشکی و مهندسی تا علوم انسانی اثربخشی خود را ثابت کرده اند. با وجود چالش های اجرایی مانند نیاز به زمان، منابع و طراحی دقیق، ادغام این رویکردها در نظام های آموزشی، به پرورش فراگیرانی توانمند برای مواجهه با مسائل پیچیده واقعی می انجامد.