تاثیر رویکرد یادگیری معکوس در پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

در سال های اخیر، تحول در روش های تدریس و بهره گیری از رویکردهای نوین آموزشی به منظور ارتقای کیفیت یادگیری و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان مورد توجه جدی پژوهشگران قرار گرفته است. یکی از این رویکردهای نوین، یادگیری معکوس است که با جابه جایی نقش آموزش مستقیم و فعالیت های کلاسی، زمینه مشارکت فعال دانش آموزان را فراهم می سازد. در این رویکرد، دانش آموزان پیش از حضور در کلاس با محتوای آموزشی آشنا می شوند و زمان کلاس به فعالیت های تعاملی، بحث، حل مسئله و تعمیق یادگیری اختصاص می یابد. هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر رویکرد یادگیری معکوس بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان است. مرور مبانی نظری و پژوهش های پیشین نشان می دهد که یادگیری معکوس می تواند با افزایش انگیزش تحصیلی، تقویت یادگیری خودراهبر، بهبود تعامل معلم و دانش آموز و پاسخ گویی به تفاوت های فردی، نقش موثری در ارتقای عملکرد تحصیلی دانش آموزان ایفا کند. یافته های پژوهش های داخلی حاکی از آن است که استفاده از آموزش معکوس در مقاطع مختلف تحصیلی، به بهبود کیفیت یادگیری و افزایش درک مفهومی دانش آموزان منجر شده است. نتایج این مطالعه می تواند راهنمایی کاربردی برای معلمان، برنامه ریزان آموزشی و سیاست گذاران نظام آموزش وپرورش در جهت به کارگیری موثر رویکرد یادگیری معکوس باشد.

کلیدواژه ها:

یادگیری معکوس ، پیشرفت تحصیلی ، روش های نوین تدریس ، مشارکت دانش آموزان