جایگاه تربیت بدنی در نظام آموزشی و نقش آن در پیشگیری از آسیب های اجتماعی

گسترش آسیب های اجتماعی در میان کودکان و نوجوانان به یکی از نگرانی های اصلی نظام های آموزشی در جوامع معاصر تبدیل شده است. مدرسه به عنوان مهم ترین نهاد رسمی تربیتی، نقشی کلیدی در پیشگیری از این آسیب ها بر عهده دارد. در این میان، تربیت بدنی به دلیل ماهیت عملی، مشارکتی و تاثیرگذار خود، می تواند نقشی اساسی در هدایت صحیح رفتار دانش آموزان، تقویت مهارت های اجتماعی و کاهش گرایش به رفتارهای پرخطر ایفا کند. هدف مقاله حاضر بررسی جایگاه تربیت بدنی در نظام آموزشی و تحلیل نقش آن در پیشگیری از آسیب های اجتماعی در میان دانش آموزان است. این پژوهش با روش توصیفی تحلیلی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و مرور پژوهش های داخلی و خارجی انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که تربیت بدنی مدرسه محور، از طریق تقویت سلامت روانی، افزایش احساس تعلق به مدرسه، آموزش مهارت های زندگی و پرکردن اوقات فراغت، می تواند نقش موثری در کاهش آسیب های اجتماعی ایفا کند. نتایج پژوهش بر ضرورت بازنگری در سیاست های آموزشی و تقویت جایگاه تربیت بدنی در برنامه درسی مدارس تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

تربیت بدنی مدارس ، نظام آموزشی ، آسیب های اجتماعی ، پیشگیری ، دانش آموزان