تدریس خلاق ادبیات فارسی و نقش آن در پرورش تفکر و هویت دانش آموزان متوسطه اول

ادبیات فارسی به عنوان یکی از بنیادی ترین دروس دوره متوسطه اول، نقش مهمی در شکل گیری تفکر، نگرش و هویت فرهنگی دانش آموزان ایفا می کند. با این حال، شیوه های سنتی تدریس این درس، که اغلب بر حفظ مطالب و انتقال یک سویه محتوا متمرکزند، نتوانسته اند به طور موثر زمینه رشد تفکر خلاق و هویت یابی دانش آموزان را فراهم آورند. در این میان، تدریس خلاق به عنوان رویکردی نوین در آموزش، می تواند با بهره گیری از روش های فعال، مشارکتی و معنا محور، ظرفیت های نهفته ادبیات فارسی را در پرورش تفکر و هویت فردی و اجتماعی دانش آموزان فعال سازد.پژوهش حاضر با رویکردی توصیفی–تحلیلی و بر پایه منابع معتبر داخلی و خارجی، به بررسی مفهوم تدریس خلاق در آموزش ادبیات فارسی و تبیین نقش آن در پرورش تفکر و هویت دانش آموزان دوره متوسطه اول می پردازد. نتایج تحلیل ها نشان می دهد که به کارگیری رویکردهای خلاقانه در تدریس ادبیات فارسی، نه تنها موجب تعمیق یادگیری و افزایش درگیری ذهنی دانش آموزان می شود، بلکه زمینه تقویت تفکر انتقادی، خودآگاهی و هویت فرهنگی آنان را نیز فراهم می آورد. این مقاله می کوشد با تاکید بر اهمیت تدریس خلاق، راهگشای برنامه ریزی آموزشی و عمل تدریس معلمان ادبیات فارسی باشد.

کلیدواژه ها:

تدریس خلاق ، ادبیات فارسی ، تفکر ، هویت ، دانش آموزان متوسطه اول