نقش اولیا و مدرسه در تربیت و عملکرد تحصیلی دانش آموزان

تربیت و عملکرد تحصیلی دانش آموزان نتیجه تعامل چندبعدی عوامل فردی، خانوادگی و مدرسه ای است. در این میان، نقش اولیا و مدرسه به عنوان دو نهاد اصلی تربیتی، اهمیت ویژه ای دارد. خانواده با ایجاد محیطی حمایت گر، نظارت مناسب، تقویت انگیزش و فراهم سازی شرایط عاطفی سالم، زمینه ساز رشد تحصیلی و رفتاری دانش آموزان می شود. از سوی دیگر، مدرسه با ارائه آموزش های باکیفیت، ایجاد فضای یادگیری پویا، برقراری ارتباط موثر معلم–دانش آموز و فراهم کردن فرصت های رشد اجتماعی، نقش مکمل و تکمیل کننده خانواده را ایفا می کند. پژوهش ها نشان می دهد که همکاری سازنده میان اولیا و مدرسه، افزایش مشارکت والدین در امور آموزشی و ارتباط مستمر با معلمان، تاثیر چشمگیری بر بهبود عملکرد تحصیلی، کاهش مشکلات رفتاری و ارتقای مهارت های اجتماعی دانش آموزان دارد. بنابراین، تقویت تعامل خانواده و مدرسه می تواند به عنوان راهبردی کلیدی در ارتقای کیفیت تربیت و یادگیری دانش آموزان مورد توجه قرار گیرد.پژوهش از نوع کیفی بوده و برای گردآوری داده ها از روش مطالعه کتابخانه ای بهره گرفته است در این راستا منابع مختلفی همچون کتاب ها، مقالات علمی، پایان نامه ها، گزارش های پژوهشی و سایر اسناد مرتبط مورد بررسی و تحلیل قرار گرفته است. در پایان مقاله پیشنهاداتی ارائه گردیده است.

کلیدواژه ها:

مدرسه ، تربیت ، عملکرد تحصیلی ، دانش آموزان ، اولیا ، یادگیری ، رفتاری