نقش رویکردهای نوین تدریس در ارتقای فهم مفهومی زبان عربی و آموزه های دینی دانش آموزان متوسطه اول

چالش های موجود در تدریس زبان عربی و آموزه های دینی در دوره متوسطه اول، بیش از هر چیز به غلبه روش های سنتی، حافظه محور و معلم محور بازمی گردد؛ روش هایی که غالبا به یادگیری سطحی و ناپایدار منجر می شوند و فرصت درک مفهومی و معنادار را از دانش آموزان سلب می کنند. پژوهش حاضر با رویکردی تحلیلی–توصیفی، به بررسی نقش رویکردهای نوین تدریس در ارتقای فهم مفهومی زبان عربی و آموزه های دینی دانش آموزان متوسطه اول می پردازد. در این مقاله، با تکیه بر مبانی نظری یادگیری معنادار، سازنده گرایی و آموزش فعال، ظرفیت های رویکردهایی همچون یادگیری مشارکتی، آموزش مبتنی بر مسئله، تدریس مفهومی، گفت وگوی کلاسی هدایت شده و پیوند محتوا با تجربه های زیسته دانش آموزان تحلیل شده است. یافته های نظری پژوهش نشان می دهد که به کارگیری آگاهانه رویکردهای نوین، زمینه تعمیق فهم مفاهیم زبانی و دینی، افزایش انگیزش یادگیری و شکل گیری نگرش مثبت نسبت به دروس عربی و تعلیمات دینی را فراهم می کند.

کلیدواژه ها:

رویکردهای نوین تدریس ، فهم مفهومی ، یادگیری معنادار ، زبان عربی ، آموزه های دینی ، متوسطه اول