تاثیر آموزش زبان انگلیسی مبتنی بر فرهنگ محلی بر ارتقای هویت فرهنگی و انگیزه یادگیری

آموزش زبان انگلیسی در ایران به طور سنتی بر محتوای فرهنگی کشورهای انگلیسی زبان تکیه دارد و این امر می تواند باعث کاهش انگیزه یادگیری و تضعیف هویت فرهنگی دانش آموزان شود. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش زبان انگلیسی مبتنی بر فرهنگ محلی بر ارتقای هویت فرهنگی و انگیزه یادگیری انجام شد. روش پژوهش از نوع کتابخانه ای و مرور اسناد علمی و منابع موجود در زمینه آموزش زبان، فرهنگ محلی، هویت فرهنگی و انگیزش یادگیری است و هیچ داده سازی میدانی انجام نشده است. در این مطالعه، با تحلیل متون و یافته های پژوهش های ایرانی مرتبط، سه محور اصلی استخراج شد: (۱) ارتباط جدایی ناپذیر زبان و فرهنگ و نقش فرهنگ محلی در معنادارسازی یادگیری زبان؛ (۲) تاثیر ادغام عناصر فرهنگی بومی در محتواهای آموزشی بر افزایش انگیزه و احساس تعلق فرهنگی؛ و (۳) ضعف موجود در بازنمایی فرهنگ محلی در منابع آموزشی فعلی و نیاز به بومی سازی بیشتر. نتایج نشان می دهد که آموزش زبان انگلیسی مبتنی بر فرهنگ محلی می تواند انگیزه یادگیری را تقویت و هویت فرهنگی را ارتقا دهد، اما برای تحقق این اثر نیاز به بازطراحی منابع آموزشی و ارتقای مهارت های فرهنگی معلمان وجود دارد. این پژوهش با ارائه چارچوبی برای ادغام فرهنگ محلی در آموزش زبان انگلیسی، می تواند راهنمایی برای سیاست گذاران و طراحان آموزشی باشد.

کلیدواژه ها:

آموزش زبان انگلیسی ، فرهنگ محلی ، هویت فرهنگی ، انگیزه یادگیری ، بومی سازی آموزش