تاثیر آموزش مبتنی بر بازی بر یادگیری مفاهیم ریاضی

آموزش ریاضی همواره به دلیل ماهیت انتزاعی و مفهومی خود با چالش های متعددی در فرآیند یاددهی-یادگیری مواجه بوده است. با ظهور رویکردهای نوین آموزشی، استفاده از بازی به عنوان یک ابزار موثر توجه بسیاری از پژوهشگران را به خود جلب کرده است. این مقاله با رویکردی تحلیلی-توصیفی، به تبیین جایگاه آموزش مبتنی بر بازی در فرآیند یادگیری مفاهیم ریاضی می پردازد. تمرکز اصلی پژوهش حاضر بر بررسی چگونگی تاثیرگذاری مکانیزم های بازی بر شناخت، انگیزش و درک مفاهیم ریاضی دانش آموزان است، بدون آنکه به بررسی داده های تجربی خاصی بپردازد و صرفا به تحلیل مبانی نظری می پردازد. در این پژوهش، ابتدا مفهوم آموزش مبتنی بر بازی و ابعاد مختلف آن در بستر آموزش ریاضی بررسی می شود. سپس با استناد به نظریه های یادگیری، رابطه میان عناصر بازی و فرآیندهای شناختی مرتبط با ریاضیات تحلیل می گردد. نتایج این تحلیل نظری نشان می دهد که آموزش مبتنی بر بازی با ایجاد زمینه های تعاملی، کاهش اضطراب ریاضی و افزایش مشارکت فعال، می تواند بستری موثر برای درک عمیق مفاهیم ریاضی فراهم آورد. همچنین، نقش بازخورد فوری و عناصر انگیزشی بازی در تسهیل انتقال یادگیری و حل مسئله مورد واکاوی قرار گرفته است. در نهایت، مقاله به این نتیجه می رسد که ادغام بازی در آموزش ریاضی تنها یک سرگرمی نیست، بلکه یک استراتژی شناختی است که می تواند شکاف بین یادگیری سطحی و عمیق را پر کند. این رویکرد نیازمند بازنگری در طراحی برنامه های درسی و پذیرش اصول طراحی آموزشی مبتنی بر بازی است.

کلیدواژه ها:

آموزش مبتنی بر بازی ، یادگیری ریاضی ، نظریه های یادگیری ، انگیزش تحصیلی ، طراحی آموزشی.