نقش فناوری آموزشی و تنظیم شناختی بر یادگیری پایدار دانش آموزان

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش فناوری آموزشی و تنظیم شناختی در تحقق یادگیری پایدار دانش آموزان بود. این پژوهش با استفاده از روش مروری انجام شد و در آن مطالعات و پژوهش های مرتبط با فناوری آموزشی، تنظیم شناختی و یادگیری پایدار مورد بررسی و تحلیل قرار گرفت. در این راستا، یافته های پژوهش های پیشین استخراج، طبقه بندی و به صورت کیفی تحلیل شدند. نتایج پژوهش نشان داد که فناوری آموزشی از طریق افزایش تعامل، ایجاد انگیزه و فراهم سازی محیط های یادگیری پویا، نقش موثری در ارتقای یادگیری پایدار ایفا می کند. همچنین، تنظیم شناختی به عنوان یکی از مولفه های اساسی یادگیری، موجب تعمیق و ماندگاری آموخته های دانش آموزان می شود. یافته ها حاکی از آن بود که تعامل میان فناوری آموزشی و تنظیم شناختی، تاثیر این دو مولفه را بر یادگیری پایدار تقویت می کند و نقش معلم در هدایت این فرایند بسیار تعیین کننده است. در نتیجه گیری می توان بیان کرد که تحقق یادگیری پایدار مستلزم توجه هم زمان به فناوری آموزشی، تقویت مهارت های تنظیم شناختی و ایفای نقش تسهیل گر توسط معلمان است. نتایج این پژوهش می تواند راهنمایی کاربردی برای مدیران و معلمان در جهت بهبود کیفیت آموزش و یادگیری پایدار دانش آموزان باشد.

کلیدواژه ها:

فناوری آموزشی ، تنظیم شناختی ، یادگیری پایدار ، نقش معلم ، آموزش نوین