تاثیر سبک های یادگیری بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان متوسطه با تاکید بر تفاوت های فردی

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر سبک های یادگیری بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دوره متوسطه با تاکید بر تفاوت های فردی انجام شده است. با توجه به اهمیت شناسایی شیوه های یادگیری موثر در ارتقای کیفیت آموزش، این مطالعه می کوشد تا رابطه میان سبک های یادگیری و عملکرد تحصیلی را از دیدگاه نظری و تحلیلی مورد بررسی قرار دهد. روش تحقیق به صورت کتابخانه ای و مبتنی بر تحلیل محتوای پژوهش های علمی داخلی است. داده ها از مقالات و پایان نامه های معتبر علمی در پایگاه های اطلاعاتی ایرانی گردآوری و با رویکرد مقایسه ای تحلیل شدند. نتایج مرور منابع نشان داد که میان سبک های یادگیری مختلف و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان رابطه معناداری وجود دارد؛ به گونه ای که سبک های یادگیری همگرا و جذب کننده بیشترین تاثیر مثبت را بر عملکرد تحصیلی نشان داده اند. همچنین مشخص شد که تفاوت های فردی از جمله جنسیت، انگیزش و ویژگی های شناختی در انتخاب سبک های یادگیری و میزان موفقیت تحصیلی نقش بسزایی دارند. بر اساس یافته های پژوهش، تطبیق روش تدریس معلمان با سبک های یادگیری دانش آموزان می تواند موجب بهبود درک مفهومی، افزایش انگیزه و ارتقای عملکرد تحصیلی گردد. در نتیجه، توجه به سبک های یادگیری و تفاوت های فردی باید به عنوان یکی از محورهای اصلی در طراحی برنامه های درسی و فرایند یاددهی–یادگیری در مدارس متوسطه مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

سبک های یادگیری ، پیشرفت تحصیلی ، تفاوت های فردی ، آموزش متوسطه ، روش تدریس