نقش برنامه های آموزش هیجان در کاهش رفتارهای پرخاشگرانه و افزایش همدلی در دانش آموزان دبستانی

هدف از پژوهش حاضر بررسی نقش برنامه های آموزش هیجان در کاهش رفتارهای پرخاشگرانه و افزایش همدلی در دانش آموزان دبستانی بود. در سال های اخیر، بروز رفتارهای پرخاشگرانه در میان دانش آموزان به یکی از چالش های مهم نظام آموزشی تبدیل شده است و بررسی راهکارهای تربیتی برای کنترل این رفتارها اهمیت زیادی یافته است. پژوهش حاضر با روش کتابخانه ای انجام شد و از منابع علمی و پژوهش های معتبر داخلی برای گردآوری و تحلیل داده ها استفاده گردید. یافته های مرور نظام مند مطالعات نشان داد که آموزش مهارت های هیجانی نظیر خودمهارگری، شناخت هیجان و درک هیجانات دیگران، تاثیر معناداری بر کاهش رفتارهای پرخاشگرانه و افزایش همدلی در میان دانش آموزان دارد. بررسی نتایج مطالعات متعدد ایرانی حاکی از آن است که اجرای برنامه های آموزش هیجان در مدارس، موجب ارتقای تنظیم هیجانی، بهبود روابط میان فردی و کاهش گرایش به پرخاشگری می شود. بر اساس نتایج به دست آمده، می توان نتیجه گرفت که گنجاندن برنامه های آموزش هیجان در دوره ابتدایی به عنوان بخشی از آموزش رسمی، نقش موثری در رشد اجتماعی و هیجانی کودکان ایفا می کند و می تواند به ایجاد محیط های آموزشی سالم تر و سازگارتر کمک نماید.

کلیدواژه ها:

آموزش هیجان ، پرخاشگری ، همدلی ، تنظیم هیجان ، دانش آموزان دبستانی