بررسی چالش های ارزشیابی توصیفی در دوره ابتدایی بیم ها وامید ها

ارزشیابی تحصیلی یکی از عناصر مهم و اساسی برنامه های درسی و نظام آموزش و پرورش محسوب می شود. کشور ما، سال های سال است که این ارزشیابی از یک سنت خاصی پیروی می کند. جایگزینی سیستم ارزشیابی کیفی - توصیفی به جای سیستم امتحان و نمره، ایده ای بسیار مترقی و یک تغییر شیفت اساسی در آموزش و پرورش بود. اما اکنون سیستم ارزشیابی در اجرا دچار چالش شده است. در آن زمان، تصور همه این بود که نمره ی دانش آموز، نشان دهنده ی میزان سواد اوست. در حالی ممکن بود دانش آموز تنها آن مطلب را حفظ کرده باشد، بدون آن که به یادگیری رسیده باشد. در حالی که سیستم ارزشیابی کیفی- توصیفی، ارزیابی از یادگیری و برای یادگیری است. ارزشیابی برای یادگیری به این معنا است که باید در طول سال، با ارزیابی های متعدد و بازخورد آن ارزیابی ها به دانش آموزان، نقاط ضعف آن ها را شناسایی کرده و در جهت رفع آن ها تلاش شود. در حقیقت ارزشیابی مداوم، کمک می کند تا یادگیری اتفاق بیفتد. در چنین فضایی ما فرض می کنیم، همه ی دانش آموزان توانایی یادگیری دارند. این شیفت فضای آموزشی از حالت رقابتی به حالت رفاقتی و مشارکتی یک جهش بزرگ بود، اما این که چه اندازه در اجرا توانسته ایم موفق باشیم، به زیرساخت ها و آمادگی ها بر می گردد که مهم ترین فاکتورهای آن آماده سازی معلمان و خانواده ها برای همراهی این سیستم است.

کلیدواژه ها:

ارزشیابی کیفی – توصیفی ، یادگیری ، سیستم ارزشیابی ، فضای آموزشی ، چالش