عدالت آموزشی در مناطق محروم: راهبردهای معلمان برای کاهش شکاف دیجیتالی و حمایت از دانش آموزان با نیازهای ویژه

تحقق عدالت آموزشی به عنوان یکی از ارکان توسعه پایدار، مستلزم توزیع برابر فرصت های یادگیری برای همه دانش آموزان، فارغ از موقعیت جغرافیایی و شرایط جسمانی آنان است. با ظهور فناوری های نوین و گسترش آموزش مجازی، پدیده ای تحت عنوان “شکاف دیجیتالی” به وجود آمده که نابرابری های موجود در مناطق محروم را تشدید کرده است. این چالش برای دانش آموزان با نیازهای ویژه (استثنایی) که نیازمند ابزارهای کمک آموزشی خاص هستند، دوچندان می شود. پژوهش حاضر با روش مروری کتابخانه ای و بررسی اسناد و منابع معتبر داخلی و خارجی، به تبیین نقش راهبردی معلمان در پر کردن این شکاف می پردازد. یافته ها نشان می دهد که معلمان در مناطق محروم می توانند با اتخاذ رویکردهای تلفیقی (ترکیب فناوری های سطح پایین و بالا)، بومی سازی محتوا، استفاده از پداگوژی های فراگیر و جلب مشارکت جامعه محلی، اثرات منفی محرومیت دیجیتالی را کاهش دهند. همچنین نتایج حاکی از آن است که برای دانش آموزان با نیازهای ویژه، استفاده از طراحی جهانی برای یادگیری (UDL) و فناوری های کمکی مقرون به صرفه، حیاتی است.

کلیدواژه ها:

عدالت آموزشی ، شکاف دیجیتالی ، مناطق محروم ، دانش آموزان با نیازهای ویژه ، راهبردهای معلم ، طراحی جهانی برای یادگیری